Kodet e gjuhës shqipe-vazhdim.
Kanë zbatuar formula specifike priftërinjtë në krijimin e gjuhëve të reja.
Gjuhëtarët nuk e kuptojnë p.sh left/e majtë e anglishtes nga vjen.
Dora e majtë është dora e lënë, kuptohet thjesht nga shqipja nga lë/le. Kuptohet dora e lënë nga përdorimi, kur përdor , bër-dor, bëhet nga dora e djathtë, dora e fuqishme, dora që punon shumë herë më tepër, që nuk është e lënë.
Themi në shqip e kanë lënë fuqitë.
Pse nuk përdor shqipja fjalë tjetër?
Dhe kur përdoret forma mendimore tjetër "i kanë rënë fuqitë" ka kuptim të njëjtë me "e kanë lënë fuqitë" sepse lënë dhe rënë i ndan vetëm ndryshimi fonetik l=r, ku afrohet shumë me këtë rrënjë dhe folja rri.
Por la/le/lë shpjegon edhe lieve, lehte, leggero, lejohem, si dhe kuptimetjo i fortë, e lehtë, i lehtë për t'u mbajtur. Sepse thjesht format *re dhe *lë kaluan në keto gjuhë si kode të bashkuara qëllimisht në fjalë të reja për tju larguar dhe fshehur gjuhën e njëjtë të parë. Pra rrokjet e shqipes japin një pafundësi krijuese ndërtim të ri gjuhësor në dimensione kuptimore si i lënë, i mungon diçka, i lehtë, i butë, etj.
Kuptimi gjysmë pësor u shqipes dhe pësor nxjer dhe zbulon manipulimin gjuhësor.
Leggero është lë gjënë, lë g-në pra rrënja është thjesht rrokja e gjuhës shqipe *la, le.
Po ashtu në leave/lë e anglishtes është zbatuar e njëjta formulë, ku kemi thjesht le-vë, ku vë ose bë është shtesa manipuluese po nga shqipja, bë lënien nga shqipja *lëbë ne format *laibjanan që kupton e lë dhe nënkupton edhe largohem( nga lër/lën kam) e lë atë vënd, lëviz prej atij vëndi unë në një dimension aktiv dhe në dimensionin pasiv lënë forcat, ose lejohem unë.
Fjalët e anglishtes etimologët i çojnë me qëllim tek fjalët e gjermanishtes së vjetër që të humbasin origjinën e gjuhës së parë.
Fjala e gjermanishtes së vjetër për lë sipas tyre ka qënë laibi(j)anan, katër rrokje, lehtë kuptohet jo një fjalë e vjetër, por një fjalë e krijuar artificialisht ku shtohen fjalë të tjera të shqipes në dukje si mbaresa të dyta dhe të treta, si la-bi-jan që kupton lë, ku bashkohen artificialisht tri folje të shqipes (la) lë, bë (bi) dhe jan.
Kodi është zbatuar në një grup të madh fjalësh alone (vetëm), allow(lejoj), let (lë), fallen(bie, me ranë), verlassen, solo, epitr(l)epo, deri tek forma e fjalës *liri, liberta.
A është një rastësi që të gjitha format kanë "lo, la, le, li?
Format e shqipes lo, la, le, li, i lon, i len janë shperndarë gjithandej
E habitshme është edhe në Bambara gjuha e Malit fjala *vetëm është *kelen na.
Dhe gjuha hebraike, e cila është jashtë familjes së PIE, bën pjese në familjen semitike, kuptimin krejtësisht i vetëm e ka vetëm me një fjalë LABAD, dy folje të gjuhës shqipe LA-BA njësoj si forma labijan/lë e gjermanishtes.
Fjala vetëm në hebraisht është BAD, sa afër me shqipen VET, ku B
V>B dhe T>D, bashkuar me parafjalën LAMED që do të thotë në vetvete, krejtësisht i vetëm.
Robert Stephen Paul Beekes (Dutch: [ˈbeːkəs]; 2 September 1937 – 21 September 2017) was a Dutch linguist who was professor of comparative Indo-European linguistics at Leiden University and the author of many monographs on the Proto-Indo language. European. Robert Beekes also worked on Pre-Greek, the language he called non-Indo-European, spoken in Greece before Greek, according to him probably around 2000 BC. Since this language was not written, Beekes took his information from many words in classical Greek that show a non-Greek structure and development. One of these words is *ἀδάμας , whose etymology I deduced in 2014 without reading his book. I wrote in this blog: "Do linguists know that ἀδάμας – adámas of old Greek exists in today's Albanian in the form of "pa ndam"? When I read his book and these very words, I was stunned. How can a linguist of such a level not understand this word and its origin. Beekes writes: "Adamas, hard metal? Diamond? Derived from...

Comments
Post a Comment