The Albanian language codex of THER, THIK, THETA.

Kodet e gjuhës shqipe.

Theta ka një I të futur në një  O. Kur I futet në O në fund të cilklit të formimit gjuhësor krijoi shkronjën theta por më parë ishin krijuar fjalët shpoj, çpoi, thumboj, thumb, thikë, thyej, thiej, ther, etj.

Por gjuhëtarët e sotëm nuk e kuptojnë gjuhën kaq thellë. Prandaj vijnë vërdalle për mëse dy shekuj duke krijuar vrima etimollogjike në ujë, etimologji pa dhënë me të voglën vlerë shkencore në gjuhësi. Ku është shkenca në gjuhën shqipe?

Është tek simboli, krijimit i simbolit, krijimi i konceptit i cili metaforizohet në qindra fjalë.

Robert Bekees është një nga etymologët më të mirë sepse nuk krijon etimologji mashtruese, nuk gënjen, por përsëri ai qëndron brënda metodës të joshkencës që quhet etimologji sot.

Ngecin në gjetjen e origjinës të fjalëve të "greqishtes" antike në fjalët e mëposhtme sepse nuk duan ti japin vlerë gjuhës shqipe.

Beekes shkruan:

"ἄκανθα [f.] 'gjemb, gjembak', emër i bimëve të ndryshme gjemba (Strömberg 1940: 17), gjithashtu 'shtylla kurrizore, shtylla kurrizore' e peshkut, gjarprit ose njeriut (Od.). "fq?"

•var Shënim ἄκανθος [m.] ‘acanthus’ (Acanthus mollis).

•der Mbiemra të prejardhur të shumtë: ἀκάνθινος, ἀκανθώδης, ἀκανθικός, ἀκανθηρός, ἀκανθήεις ‘i pajisur me gjemba etj.’. Më tej zvogëlues ἀκάνθιον; ἀκανθίας lloj peshkaqeni ose karkaleci (krh. Strömberg 1943: 47, Strömberg 1944: 17); ἀκανθίς emri i një zogu ('finch' ose 'linnet', krh. Thompson 1895 s.v.), gjithashtu një emër bime; Emri zogu ἀκανθυλλίς (Thompson s.v.), ἀκανθίων ‘iriq’, ἀκανθέα një bimë, ἀκανθεών dhe -θών ‘thyerje me gjemba, spinetum’ ἀκανθηλή mg. i panjohur"

Është e hapur gjuha shqipe në to. Gjuha shqipe thotë thjeshtësit "kan Thë-në" për të gjithë grupin e atyre fjalëve  të formuara artificialisht prej gjuhës shqipe.

Nuk ka më shqip se ἀκανθικός (e'kan-thik-os) që kanë thika, të shpojnë si thika, apo ἀκανθηρός (e-kan-ther-os) që kanë ther, të shpon si me thik, më gjilpërë. Më theri shpatullat. Më theri në zemër.  Bashkim i foljes *kan në vetën e tretë me emrin *thik(ë) ose foljen *ther tregon që jo vetëm janë marrë nga gjuha shqipe por edhe se është një gjuhë e krijuar shumë vonë dhe me shumë nxitim.

Dhe është anglishtja që vërteton kodin e gjuhës shqipe me fjalën *thorn e cila kupton gjëmb. 

Referencat:

Beekes, Robert S.P (2010) Fjalori etimologjik i greqishtes (Seria e fjalorit etimologjik indo-evropian Leiden; 10), me ndihmën e Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, ISBN

Fjalori i gjuhës shqipe:

ther folje kalimtare; -a, -ur

 1. i pres kokën një gjëje të gjallë, zakonisht për t’i ngrënë mishin; i pres kokën një njeriu: ther një qengj; s’shëndoshet kau ditën që do të theret (fj. u.).

 2. shpoj një pjesë të trupit me thikë, me gjilpërë, me thumb etj.: thera majat e gishtave; / veta; III (me trajtë të shkurtër përemërore) të pret, të than (të ftohtët): të therte acari.

 3. (me trajtë të shkurtër përemërore) më dhemb shumë, më sëmbon: më ther mesi (shpatulla);

 4. kuptim i figurshëm; thumboj dikë me fjalë; veta; III më prek thellë, më mallëngjen shumë: më ther zemra (shpirti) (për dikë a për diçka); i theri në zemër.